Табрикоти Пешвои миллат ба моҳи шарифи Рамазон

Ҳамватанони азиз!
Ҳамаи шуморо ба муносибати фаро расидани моҳи мубораки Рамазон табрик гуфта, ба ҳар як хонадони Ватан файзу баракат ва рӯзгори осуда орзу менамоям.
Рамазон, ки дорои арзишҳои маънавии бузург мебошад, барои мардуми мусулмон моҳи муқаддас ба шумор меравад. Ин моҳ инсонро ба сабру таҳаммул ва парҳезкорӣ даъват карда, дар табиати одамон меҳрубонӣ ва раҳму шафқатро нисбат ба якдигар бедор месозад ва онҳоро ғолиби нафсу ҳомии рӯҳ мегардонад.
Яъне моҳи Рамазон ба пок гардидани ботину қалби инсон мусоидат карда, ӯро аз гуфтору рафтори зишту номатлуб дур месозад.
Дар ин айём, ки моҳи меҳру муҳаббат ва раҳму шафқат мебошад, одамон бояд якдигарро эҳтиром намоянд, аз гуноҳи ҳамдигар гузаранд, ба қадри падару модар, калонсолон, хешу табор ва ҳамсояҳои худ расанд ва фурӯтану хоксор бошанд.
Дар ин моҳи муборак баробари ба ҷо овардани тоату ибодат ва зоҳир намудани меҳрубониву самимият иҷрои амалҳои солеҳ, аз қабили хайру эҳсон ва парҳезгорӣ аз ҷумлаи беҳтарин фазилатҳои инсониву имонӣ дониста шудааст.
Шахсони парҳезгору хайрхоҳ дар моҳи шарифи Рамазон корҳои савобро бештар анҷом медиҳанд, ба ятимону маъюбон, камбизоатону дармондагон ва муҳтоҷону мусофирон дасти кумаку ёрмандӣ дароз мекунанд.
Омезиш ва пайванди устувори арзишҳои миллӣ ва диниву фарҳангӣ моро ба амалҳои хайру савоб, сарфаю сариштакорӣ, тарбияи дурусти насли наврас ва тарғиби илму маърифат ҳидоят мекунад.
Паёмбари ислом дар хутбаи худ ба муносибати оғози моҳи шарифи Рамазон аз шахсони сарватманду доро даъват кардааст: “Ба фақирон ва дармондагон кумаку ёрӣ расонед, ба ятимони бепарастор меҳрубониву ғамхорӣ кунед ва умед дошта бошед, ки баъди сари шумо дигарон низ ба ятимони шумо меҳрубонӣ намоянд”.
Расули Худо дар идомаи хутба мефармояд: «Ба ниёзмандон садақа диҳед». Дар ҷавоб баъзе аз асҳоби Паёмбар пурсиданд: «Ҳамаи мо қодир ба додани садақа нестем». Паёмбар дар посух фармуд: «Бигзор садақаи шумо ба андозаи нисфи донаи хурмо ва як ҷуръа об бошад».
Тавре ки мебинем, ин ҳадиси муборак ҷавҳари баланди ахлоқиву иҷтимоӣ дорад. Зеро дар он шахсони ниёзманд махсус зикр шудаанд.
Яъне садақот дар ҳама гуна шакл махсуси табақаҳои ниёзманд мебошад ва бояд ба онҳо дода шавад. Дар сураи “Тавба”-и Қуръони маҷид низ омадааст: — «Ҷуз ин нест, ки садақаҳо барои фақирон ва бенавоён ва … онон, ки дилҳояшон улфат дода мешавад ва … барои вомдорон ва … барои мусофирон аст; (ва он) ҳукми собитшуда аз назди Худо аст. Ва Худо донои дурусткор аст».
Аз ин ояти карима барои мо комилан равшан мешавад, ки тамоми намуди хайру эҳсон ва дастгириву кумак бояд мувофиқи таъиноти диниву иҷтимоӣ сарф карда шаванд, яъне ба ниёзмандон дода шаванд.
Анҷом додани амалҳои неку писандида ва ба муҳтоҷон дароз кардани дасти саховату ҳиммат на ба хотири дарёфти мартаба, ном ва эътибор миёни аҳли ҷомеа, балки барои ба даст овардани ризои Худованд, худдорӣ кардан аз зоҳирпарастиву исрофкорӣ, оростани маъракаҳои серхарҷу зиёдатӣ волотарин арзишҳо дар дини мубини ислом ба шумор мераванд.
Ҳамватанони азиз!
Вазъи имрӯзаи ҷаҳон ва торафт доман паҳн намудани бемории хатарноки сироятӣ, яъне вабо моро водор месозад, ки ба саломатии худ диққати аввалиндараҷа диҳем ва нагузорем, ки ин бемории хатарнок дар миёни ҷомеаи мо пайдо шуда, саломатӣ ва ҳаёти одамонро дар хатар гузорад.
Ҳарчанд дар кишвари мо ин беморӣ ба қайд гирифта нашудааст, аммо ин маънои онро надорад, ки мо ғофилу бепарво бошем. Имрӯз тамоми ҷаҳонро ин вабо ба ташвишу нигаронии сахт гирифтор кардааст. Ҳатто дар кишварҳои пешрафта, бо вуҷуди тадбирҳои зиёди амалигардида, шиддати он паст нагардида истодааст.
Корхонаҳои азиму пуриқтидор дар аксари давлатҳои олам аз кор мондаанд ва буҳрони шадиди иқтисодиву молиявӣ ҳамаи мамлакатҳо, аз ҷумла Тоҷикистони моро таҳти таъсир қарор додааст.
Дар чунин шароит ва хусусан, дар ин моҳи муборак моро зарур аст, ки ба қоидаҳои беҳдоштӣ дар хона, маҳалли зист, ҷойи кор ва ҷойҳои ҷамъиятӣ бештар диққат диҳем, барои ҳифзи саломатии худамон, аъзои хонавода ва аҳли ҷомеа талош варзем.
Ба андешаи мутахассисон риояи қатъии тадбирҳои беҳдоштӣ ва тозагиву озодагӣ яке аз муҳимтарин роҳҳои пешгирии ин беморӣ мебошад ва ин талабот дар сарчашмаҳои шариати ислом низ борҳо таъкид шудааст. Чунончи, пайғамбари ислом дар ҳадиси худ мефармояд: — “Покизагӣ нисфи имон аст”.
Пайғамбари гиромӣ, ҳамчунин, фармудааст: — “Ҳангоме ки дар бораи паҳн гаштани бемории сирояткунанда дар сарзамине хабардор шудед, ба он сарзамин дохил нашавед. Аммо агар дар сарзамине бошед, ки дар он ҷо марази сирояткунанда хуруҷ кардааст, пас аз он сарзамин берун наравед!”
Дар ҷойи дигар ба ин маънӣ гуфтааст: — «Инсон худ ва дигаронро аз хатарҳои ногаҳонӣ эҳтиёт намояд ва аз бемориҳое, ки хусусияти сироятӣ доранд, барҳазар созад».
Бовар дорам, ки мардуми таҳаммулгарои мо ин мушкилотро низ бо сабру тамкин паси сар карда, ба заҳмати софдилона машғул мешаванд, ҳар як ваҷаб заминро, ки ризқу рӯзии аҳли оила ва мардум аст, самаранок истифода менамоянд ва ба хотири фаровонии дастархони хеш сарҷамъу аҳлона заҳмат мекашанд.
Ман андешаҳои худро доир ба ин масъалаҳо дар суханрониҳоям дар ҷаласаи ғайринавбатии Ҳукумати мамлакат ва иҷлосияи якуми Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон рӯзҳои 16 ва 17 апрел муфассал баён доштам.
Ҳоло бори дигар ба ҳамватанони азизам хотирнишон месозам, ки моҳи Рамазони имсола, илова ба бемории хатарноки коронавирус, ба давраи авҷи кишту кори баҳорӣ ва ҷамъоварии ҳосили барвақтӣ баробар омад.
Бинобар ин, мо бояд мувофиқи шароит амал кунем ва пеш аз ҳама, дар фикри саломатии худ ва аҳли хонадон бошем.
Возеҳу равшан аст, ки тибқи таълимоти дини мубини ислом саломатии инсон ва ҳифзи ҳаёти одамон аз тамоми фаризаҳои дигар болотар аст. Ин масъала дар сарчашмаҳои муътабари фиқҳӣ борҳо ва батафсил зикр шудааст.
Яъне мо набояд дидаву дониста, дар натиҷаи нанӯшидани об ва нахӯрдани хӯрок, ки хусусан, ба саломатии калонсолон зарар дорад, ба ҷони худ ҷабр кунем ва ба худкушӣ даст занем.
Зеро дар натиҷаи рӯзи дароз ташнаву гурусна будан масунияти бадани одам паст шуда, онро ба қабули ҳар гуна бемориҳои сироятӣ осебпазир мегардонад.
Аксари фақеҳони исломӣ муқаррар кардаанд, ки ба кишоварзон, чорводорон ва шахсони машғул бо дигар касбу корҳои пурмашаққат, ки гуруснагӣ ё ташнагии сахт ба саломатии онҳо зарар мерасонад, хӯрдани рӯза иҷозат аст.
Яъне шахсоне, ки осоиши ҷомеа аз касбу кори онҳо вобаста мебошад ва ба ибораи дигар, дар хизмати мардум ҳастанд, метавонанд дар асоси сабукиҳои зикршуда рӯзаи худро ба вақти дигар гузоранд.
Ман аз ҳамаи онҳое, ки дар саҳро кор мекунанд ва ба истеҳсоли неъматҳои моддӣ машғуланд, даъват мекунам, ки ба хотири саломатии худ ва аҳли хонадон, ризқу рӯзии оилаашон ва мардуми кишвар, инчунин, таъмин кардани бозори истеъмолии мамлакат бо маводи ғизоӣ аз ин сабукӣ истифода карда, гирифтани рӯзаро ба вақти мусоиди дигар мавқуф гузоранд.
Чунин одамон набояд ба ризқу рӯзии аъзои оилаашон зомин шаванд ва саломативу ҳаёти онҳоро таҳти хатар гузоранд.
Зеро мо агар имрӯз кор накунем, дар тирамоҳу зимистони дарпешистода рӯзгори ҳар як оила ба сахтиҳои зиёд дучор мешавад, қаҳтиву қиматӣ ва наҳс ба вуҷуд меояд. Мову шумо набояд ба умеди дигарон шавем. Чунки имрӯзҳо ҳамаи кишварҳои олам дар фикри ҳалли мушкилоти худашон ҳастанд ва касе намедонад, ки ин ҳолат чӣ қадар идома меёбад ва дар пеш моро боз чӣ мушкилоти дигар интизоранд.
Дар ин моҳи муборак, пеш аз ҳама, тамоми хизматчиёни давлатӣ, вакилони мардумӣ, роҳбарони сохтору мақомот, ташкилоту муассисаҳо ва соҳибкорону тоҷиронро зарур аст, ки бештар аз ҳама даст ба кори хайр зананд, зеро онҳо имкони беҳтари иҷрои амалҳои солеҳро доранд.
Бо дарназардошти ин, ки соли ҷорӣ яке аз вазнинтарин солҳо дар ҳаёти башарият, аз ҷумла мардуми мо дар оғози ҳазораи нав мебошад, ман дар ҷаласаи Ҳукумат тамоми роҳбарону масъулонро доир ба 40 фоиз зиёд кардани майдони кишти картошка, яъне нони дуюм ва то 60 фоиз афзоиш додани масоҳати кишти такрорӣ — ғалладонагиҳо, аз ҷумла ҷуворимакка, шолӣ, лӯбиёгиҳо ва зироатҳои дигар вазифадор намудам.
Дар шароити имрӯза мо бояд ба ҳар як оила ин масъаларо фаҳмонем, ки ҳар як ваҷаб замин, аз ҷумла қитъаҳои замини наздиҳавлигӣ ва заминҳои Президентӣ барои истеҳсоли маводи ғизоӣ истифода карда шаванд.
Мо бояд минбаъд низ аҳлона заҳмат кашем, ба давлат ва халқи Тоҷикистон содиқона хизмат кунем, барои ҳамватанонамон ҷойҳои корӣ таъсис диҳем ва корҳои ободониро тибқи нақшаи тасдиқгардида ба истиқболи ҷашни бузурги миллиамон — сисолагии истиқлоли давлатӣ беш аз пеш густаришу вусъат бахшем.
Дар хотима, бори дигар ҳамаи шумо — ҳамватанони азизро бо фарорасии ин моҳи муборак табрик гуфта, ба хонадони ҳар яки шумо зиндагии орому пурсаодат ва ба кишвари азизамон сулҳу субот, пешрафту ободӣ ва дастовардҳои рӯзафзун орзу менамоям.
Моҳи шарифи Рамазон муборак, ҳамватанони азиз!


Ҳамватанони азиз!

Аз номи Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии нощияи Хуросон ҳамаи Шумо сокинони сарбаланди ноҳияро бо рўйдоди басо муҳиму таърихӣ ва фараҳбахш – таҷлили ҷашни 25-умин солгарди Рўзи қабули Конститутсия, ки барои мардуми кишварамон санади сарнавиштсоз аст, табрику муборакбод намуда, бароятон пеш аз ҳама сиҳату саломатӣ, осмони софу беғубор, зиндагии бобарор ва саодатмандию сарбаландии рўзгорро таманно менамоям.

Қабули Конститутсия арзишмандтарин дастоварди мардум ва давлати тоҷикон дар интиҳои асри гузашта ба шумор рафта, натиҷаи мантиқии талошҳои ҷомеаи адолатпарвар дар роҳи расидан ба марҳалаи тозаи рушду инкишофи хеш ва муаррифии кишвари мо ба оламиён мебошад.

Бисту панҷ сол муқаддам дар кишвари мо тавассути раъйпурсии умумихалқӣ нахустин Конститутсияи Тоҷикистони соҳибистиқлол, яъне бахтномаи халқамон қабул гардид ва мо ин рўзи воқеан таърихиро ҳар сол бо доир намудани силсилаи чорабиниҳои сазовори ин санади тақдирсоз таҷлил мекунем. Дар айёми ниҳоят ҳассоси таърихӣ бо қабули Конститутсия мардуми Тоҷикистон бори дигар собит намуд, ки ҳеҷ душвориву мушкилот, аз ҷумла ҷанги таҳмилии ба сари мардуми тоҷик ва тоҷикистонӣ омада, наметавонад пеши роҳи бунёдкориву созандагӣ, адолатпешагиву росткорӣ, эъмори давлати муосири миллӣ будани сокинони сулҳдўсти кишвари моро бигирад.

Тавре Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид кардаанд: «Бузургӣ ва аҳамияти ин санади муҳими таърихӣ, пеш аз ҳама, дар он ифода меёбад, ки он бори нахуст аз ҷониби худи халқ ва барои халқ бо роҳи ифодаи озодонаи майлу иродаи шаҳрвандони мамлакат қабул карда шудааст».

Талаботи муҳими Конститутсия эҳтиром, риоя ва иҷрои ҳатмии меъёрҳои он ва қонунҳо мебошад. Зеро қонуният ва тартиботи ҳуқуқӣ омили асосӣ ва зарурии суботу оромии ҷомеа ва дар ин замина пешрафту рушди он аст.

Қабули Конститутсияи Тоҷикистони соҳибистиқлол дар таърихи навини кишвар рўйдоди сарнавиштсоз, муайянкунандаи роҳу равиш ва рушди устувори Ватани азизамон гардид.

Таҳти роҳбарияти олии кишвар мо дар даврони соҳибистиқлолии кишвар ба шарофати эҳтиром ва амалишавии меъёрҳои Конститутсия, тавонистем ҷомеае бунёд намоем, ки дар он фазои озоду демократӣ ҳукмфармо ва суботи сиёсиву ваҳдати миллӣ, пешрафти бемайлон ва пойдориву устувории давлату миллат таъмин гардидааст.

Бинобар ин, кулли мардуми шарафманду сарбаланди ноҳияро ба ифтихори Рўзи Конститутсия, ки он китоби бахт маҳсуб меёбад, самимона табрик гуфта, ба хонадони ҳар яки шумо хушиву хурсандӣ, иқболи баланд ва файзу баракат орзу мекунам.

Бигзор Конститутсия абадан чароғи роҳнамо ва муайянкунандаи самти роҳи пешгирифтаи миллати мо ва муттаҳидкунандаи ҷомеаи навин бошад!

Саломату сарбаланд бошед!

Паёми табрикотии Раиси ноҳияи Хуросон Сафарзода Раҳматулло бахшида ба ” Рӯзи кормандони тиб”

Мӯҳтарам табибон иди касбии Шумо дар даврае баргузор гардида истодааст, ки мардуми шарифи Тоҷикистон ба хотри истиқболи сазовори санаи фархундаи миллат 28- солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистондар ҳамаи соҳаҳои иқтисодиёт ва иҷтимоиёти ноҳия намунаи баланди садоқат ва меҳнатдӯстии хешро нишон дода истодааснд.
Расо бисту ҳашт сол қабл аз 9-уми сенябри соли 1991 дар харитаи сиёсии ҷаҳон боз як давлатӣ нав- Тоҷикистони соҳибихтиёру соҳибистиқлол арзи вуҷуд кард. Ин руйдоди таърихӣ дар ҳаёти миллати тоҷик оғози марҳилаи нав гардид, ки ҳоло мо бо ифтихору сарфарозӣ дар он зиндагӣ карда, баҳри ободию рушди ҳамаҷонибаи Ватани азизамон талош дорем.
Маҳз бо шарофати Истиқлолияти давлатӣ ва талошу муборизаҳои фидокоронаи фарзанди фарзонаи миллати Пешвои миллат буд, ки мо дар Ватани хеш озодона зиндагӣ карда, тамоми иду ҷашнҳои бузургамонро ботантана қайд намуда истодаем.
Ба ин хотир дар Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳамасола кормандони тиб ва аҳли ҷомеа баҳри арҷгузорӣ ва гиромидошти таълимоту хизматҳои арзишманди фарзанди фарзонаи миллати тоҷик, алломаи машриқзамин, Пири табибони олам, Шайххурраис Абӯуалӣ ибни Сино 18-августро, ки ба зодрӯузи ин табиби мақоми ҷаҳонидошта рост меояд, ҳамчун “Рӯзи кормандони соҳаи тиб” таҷлил менамоянд.
Ин саннаи муборакро ба Шумо дар симои Шумо ба кулли кормандони соҳаи тандурустии ноҳия. ки бо наҷибтарин касби инсонӣ, ва дармонбахши дарди мардум машғуланд, самимона табрику муборак бод намуда, бароятон саодати рӯзгор, бахту иқболи баландро таманно намуда, ба кишвари соҳибистиқлоламон шукуфоиву пешрафтро орзу менамоям. Тақдими тӯҳфаҳои хотирави ва ифтихорномаи Раиси ноҳия мӯҳтарам Сафарзода Раҳматулло аз номи мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Хуросон ба кормандони тиб.

ДУРУДИ ШОДБОШИИ РАИСИ НОҲИЯИ ХУРОСОН МУҲТАРАМ РАҲМАТУЛЛО САФАРЗОДА БАХШИДА БА “РӮЗИ МОДАР”

Модарону бонувони меҳрубон ва хоҳарони азиз!

Дар оғози фасли баҳор фаро расидани Рӯзи модар – ин ҷашни барои ҳамаи мо бисёр азизро ба ҳамаи Шумо, бахусус модарону бонувон ва духтарони ноҳия самимона табрик гуфта, ба ҳар яки шумо саломативу хушбахтӣ ва хонаободиву сарбаландӣ орзу менамоям.  

Модар офарандаи ҳаёт, пайвандгари наслҳо, сарчашмаи меҳру муҳаббат ва нерӯбахши руҳу ҷон мебошад. Муфассал…

Суханронии раиси ноҳияи Хуросон Р. Сафарзода дар «Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон» ва ба истифода додани агрегати якуми Неругоҳи барқи обии «Роғун»

Ҳозирини муҳтарам!

Дӯстони гиромӣ!

Имрӯз миллати тоҷик ҳамчун миллати давлатдор, бунёдгар, тамаддунофар ва соҳибиқбол тантанаи фирӯзӣ дорад.

Мо имрӯз се ҷашнро таҷлил намуда истодаем, ки дар раванди инкишофи миллат ва давлат тағйироти куллӣ овардаанд.

Аз он ҷумла, 26-умин солгарди Иҷлосияи таърихии ХVI-уми Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Рӯзи Президент ва ба истифода додани агрегати аввали Неругоҳи барқи обии «Роғун» аст, ки расидан ба имрӯзи саидро қудрати шахсияти бузурги таърихӣ Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва дастуру ҳидоятҳои ҳадафмандонаи онҳо воқеӣ гардонидаанд.

Муфассал

Паёми табрикии раиси ноҳияи Хуросон муҳтарам Р. Сафарзода бахшида ба «Рӯзи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон»

Ҳозирини гиромӣ!
Ҳамдиёрони азиз!
Дар таърихи навини мардуми мо қабули Конститутсияи давлати соҳибистиқлоламон яке аз рӯйдодҳои муҳимтарини сарнавиштсоз буда, ин санаи муборак ҳар сол бо рӯҳбаландии хосса таҷлил мегардад.
6 ноябри соли 1994 дар давраи ниҳоят ҳассоси сиёсиву иҷтимоӣ, дар замоне, ки ҳанӯз оташи ҷанги шаҳрвандӣ аланга мезад, аз ҷониби мардуми тамаддунсози мо бо дарки масъулияти бузург тавассути раъйпурсии умумихалқӣ қонуни асосии давлат – Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул карда шуд.

Муфассал…

Табрикоти раиси ноҳияи Хуросон муҳтарам Р. Сафарзода бахшида ба “Рӯзи Забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон”

     Дӯстони гиромӣ !

     Ҳозирини арҷманд !

     Имрӯз аз рӯзи таърихии қабули Қонуни  Ҷумҳурии Тоҷикистон, “Дар бораи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон”, ки ҳамасола ҳамчун “Рӯзи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон” таҷлил мегардад нӯҳ сол сипарӣ мешавад.

     Бинобар ин ҳамаи Шумо ва тамоми сокинони ноҳияро ба ифтихори Рӯзи забони давлатӣ, яъне забони шоиронаву шевои тоҷикӣ, ки онро султони суханварони Аҷам устод Рӯдакӣ «тараббахши рӯҳу фараҳафзои ҷон» номидааст, самимона табрик гуфта, ба хонадонатон  бахту саодат ва дар кору зиндагиатон сарбаландиву пирӯзиҳо орзумандам.

Муфассал…

ТАБРИКОТИ РАИСИ НОҲИЯИ ХУРОСОН МУҲТАРАМ САФАРЗОДА РАҲМАТУЛЛО БАХШИДА БА ҶАШНИ «РӮЗИ МОДАР»

     Модарон ва хоҳарони гиромӣ!     Ҳозирини арҷманд!

     Модар офарандаи ҳаёт, пайвандгари наслҳо, сарчашмаи меҳру муҳаббат ва нерӯбахши рӯҳу ҷон мебошад.

     Маҳз ба ҳамин хотир, мардуми тоҷик ва умуман, аҳли башар ба ин олиҳаи беҳамтову ҷовидона арҷ мегузоранд, бузургии ӯро ситоиш менамоянд ва дар наздаш ҳамеша сари таъзим фуруд меоранд.

     Зеро меҳру муҳаббат ва файзу сафои модарон бо айёми эҳё шудани табиат таҷассумгари идомаи ҳаёт ва фардои нек мебошад. Муфассал…

ТАБРИКОТИ РАИСИ НОҲИЯИ ХУРОСОН МУҲТАРАМ РАҲМАТУЛЛО САФАРЗОДА БАХШИДА БА «СОЛИ НАВИ МЕЛОДИИ 2018»

Ҳамдиёрони азиз!

Ҳозирини арҷманд!

Баъд аз чанд лаҳза соли 2017, ки дар таърихи навини мардуми ноҳия бо хотираву рӯйдодҳои неки ободиву рушди Ватани азизамон сабт хоҳад шуд, сипарӣ гардида, соли нави мелодии 2018 фаро мерасад.

Ба ин муносибат, кулли сокинони ноҳияро самимона табрик гуфта, ба хонадони ҳар як фарди Тоҷикистони азизамон оромиву хушбахтӣ, иқболи нек ва рӯзгори осуда орзу менамоям. Муфассал…

ТАБРИКОТИ РАИСИ НОҲИЯИ ХУРОСОН МУҲТАРАМ РАҲМАТУЛЛО САФАРЗОДА БАХШИДА БА «РӮЗИ ПАРЧАМИ ДАВЛАТИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН»

Ҳамдиёрони азиз!

Ҳозирини гиромӣ!

Арҷ гузоштан ба муқаддасоти миллӣ ва рамзҳои давлатӣ, аз ҷумла парчам ҳамчун ҷузъи ҷудонашавандаи масъулияти шаҳрвандии ҳар фарди бедордили ҷомеа ва дар айни замон мояи ифтихори ӯ ба ҳисоб меравад.

Зеро парчам ҳамчун ифодакунанда ва баёнгари ҳастии давлати соҳибистиқлол, рамзи иттиҳоду сарҷамъии мардуми мамлакат ва илҳомбахши кору пайкори фарзандони содиқу вафодори Ватан ба хотири пойдору бегазанд нигоҳ доштани дастовардҳои истиқлолият ва таҳким бахшидани пояҳои давлатдории миллӣ мебошад.

Муфассал…