НАҲЗАТИҲОИ ЛАЪНАТӢ – ХИЗМАТГОРИ ХОҶАГОНИ ХОРИҶӢ

Имрӯзҳо ҳамагон симои разилонаи намояндагони гурӯҳи наҳзатиҳоро, ки ҳамчун хоинони давлату миллат дар зери қаноти хориҷиҳо паноҳ мебаранд, шинохтанд.

Ин хоинони миллат барои ин Ватан заррае хизмат накардаанд, онҳо танҳо мардумро зидди ҳамдигар шуронида, оташи ҷангро баланд намудаанд, ки ин амали разилонаи онҳоро вақт ҳамчун ҳаками бузург собит кардаст. Муфассал…

РОҲҲОИ ПЕШГИРӢ ВА САБАБҲОИ АВҶГИРИИ ТЕРРОРИЗМ ВА ЭКСТРЕМИЗМ ДАР ТОҶИКИСТОН

 Дар охири асри XX ва ибтидои садаи XXI инсоният ба хатари ҷиддие мисли терроризм ва экстремизм рӯ ба рӯ шуд, ки ба бақои одаму олам таҳдид мекунад.

Албатта, онҳое, ки мегӯянд экстремизм (ифротгароӣ) ва терроризм (даҳшатафканӣ) падидаҳое мебошанд, инсониятро дар тамоми тӯли таърих ҳамроҳӣ намудаанд, беасос нест. Решаҳои онҳо хеле чуқуранд. Дар аҳди қадим, асрҳои миёна ва давраи нав одамони алоҳида ва ҳам гурӯҳҳои муташаккили сиёсию мазҳабие буданд, ки ба воситаи тарсонидану даҳшатофаринӣ мехостанд мақсадҳои худро ба дигарон бор кунанд ва зимни ин одамони бегуноҳ қурбон мешуданд. Муфассал…

ИФРОТГАРОЁН: Ё БАДХОҲОНИ МИЛЛАТ ДИНРО БА МУҚОБИЛИ МАРДУМ ИСТИФОДА БУРДА ИСТОДААНД

Дар замони мо, ки пур аз таззод, мушкилот, ихтилофу зиддиятҳост, доир ба афзудан ва густариши экстремизм, фундаментализм, терроризм ва дигар зуҳуроту падидаҳои номатлубу хатарафзо зиёд ҳарф мезананд ва менависанд. Маънои аслии «экстремизм» чист ва он чӣ гуна падида аст? Экстремизм – (аз калимаи франсузии «ехtrеmismе» ва лотинии «eхtrеmus») гирифта шуда, маънои аслиаш ифротгароӣ, тундравӣ, фикру андешаҳо ва амалҳои тундравона, аз ҳад гузаштан, аз андоза гузаштан аст. Муфассал…

Суханронии Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон дар маросими ифтитоҳи Конфронси байналмилалии сатҳи баланд дар мавзӯи “Муқовимат бо терроризм ва ифротгароии хушунатомез”

04.05.2018, шаҳри Душанбе

Муҳтарам Муовини Дабири кулли Созмони Милали Муттаҳид!
Муҳтарам Дабири кулли Созмони амният ва ҳамкорӣ дар Аврупо!
Муҳтарам роҳбарони ҳайатҳо!
Хонумҳо ва ҷанобон! Continue Reading

АЗОБУ ШИКАНҶАҲОИ ҲНИТ

Дар солҳои ҷанги шаҳрванди ҳодисаҳои зиёди ба гаравгон гирифтани шахсони бегуноҳу роҳгузар аз ҷониби ҷангҷуёни ТЭТ ҲНИТ ба вуқуъ пайваста буд, ки ҳар кадоме аз он ҳодисаҳо аз ваҳшонияту хунхории наҳзатиён далолат мекунад.

Нафарони зиёди бе гуноҳ аз дасти наҳзатиҳо азобу шиканҷаҳои гушношунид дида ба таври ваҳшиёна ба қатл расидаанд. Шахсоне ҳам ҳастанд, ки бо амри тасодуф аз дасти наҳзатиҳо раҳоӣ ёфта баъди азобу уқубатҳои зиёд ҷон ба саломат бурдаанд. Табиби маъруф дар ноҳияи Вахш Тошпулод Кавраков низ аз зумраи он шахсони хуштолеъе мебошад, ки бо амри тасодуф аз гаравгонии наҳзатиҳо раҳо гардида то имрӯзҳои саид омада расидааст. Дар ҳамин мавзуъ суҳбате дорем бо таби шинохта Тошпулод Кавраков, ки матни онро пешкаши хонандагони гиромӣ мегардонем.

Муфассал…

ИСЛОМ ИН СУЛҲУ ВАҲДАТ

     Ислом мусалмононро дар баробари ибодат намудан ба ҳаёти дунявӣ низ мукаллаф месозад ва дар кору ободонӣ, инчунин хизмат ба мардум ва ҷамоъат ташвиқ менамояд. Ҳамчуноне, ки Худованд дар сураи “Ҳуд” ояти 61 фармуд: “Ӯст, ки шуморо аз замин падид овардааст ва хост, ки ободаш гардонед”. Аз ин оят, маълум мешавад, ки кори дунё низ аз ҷумла обод кардани роҳ, пул, мактаб, беморхона неругоҳ ва ё шинондани дарахт, ободу зебо кардани ҷойҳои ҷаъмиятӣ ва дигар амалҳои монанди инҳо дар назди Ислом аризишҳои волое доранд. Дар ривоятҳои ҳазрати Алӣ (р) чунин омадааст, ки “Беҳтарини банда он аст, ки фоидааш ба ҷомеа мерасад”. Муфассал…

МУШКИЛОТҲОИ РӮЗ

     Мавзуи нооромии ҷомеаи башарӣ, махсусан олами ислом, ки доғи рӯз аст, аҳли равшанфикронро новобаста ба миллату динашон ба ташвишу изтироб овардааст, ки марбут ба ин мавзуъ Саъдии бузургвор фармудааст: Муфассал…

СИМОИ АСЛИИ  “ОЗОДАНДЕШОН”-И ХОИН

     Маводҳои муғризонаи баъзан гуруҳҳои ва ашхоси бо ном “озодандеш”-ро, ки зери таъсири хоҷагони хориҷӣ қарор гирифтаанд, хонда, дар ин росто ҳимоя аз манфиатҳои миллиро вазифаи виҷдонии худ донистам. Муфассал…