Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Хуросон

(дар заминаи «Табрикнома-талабнома»-и М. Садриддин) Баҳси ҳамешагии М. Садриддин, ки пайваста аз дигарон талаб мекунаду ҳатто шунидан намехоҳад, ки дигарон аз ӯ талаб намоянд, сатру ҳиҷоб, масҷиду намоз аст. Тамоми матолибе, ки интишор медиҳад, ба ин ва ё он ваҷҳ ба ин ду масъалаи асосӣ – ҳиҷобу масҷид бастагӣ доранд.

Яке аз ҷинояткорони фирорӣ Муҳаммадиқболи Садриддин дар сомонаи ифротии худ навиштаи навбатии

Паймони зиддимиллӣ, ки гурӯҳҳои зид ва ҳатто аз нуқтаи назари идеявӣ душманро дар зери чатри

Мо силсиламақолаҳоро дар бораи душманони ғоявии миллати тоҷик, ки мавқеъгирии тахрибкорашон дар хориҷи кишвар, обрӯю эътибори давлатро коста мегардонад, оғоз мекунем. Ин мақолаҳо ҷанбаи амалӣ доранд ва ҳадаф аз нашри ин гуна матолиб, ифшосозии ҳаракатҳои хатарноки зиддимиллии ашхосе мебошад, ки дар зери шиорҳои ҷалбкунанда, вале зиёновар мардумро ба бероҳа мебаранд.

Ин тоифа на танҳо сиёсат, балки динро ҳам ба шӯхӣ гирифтааст. Гап сари тавбаи қалбакӣ ва дурӯғини М.Садруддин меравад, ки писарандари дурӯғгӯён аст. Бо далелҳои муътамад, ин тавбаи хасакиро ки икроҳ ба китоби муқаддаси мусулмонҳост, рад мекунем:

Члены ТЭО ПИВ и «Группы 24» обвинили Таджикистан, в несоблюдении религиозных свобод. Но, уж чего-чего, а религиозной свободы в Таджикистане вплоть до недавнего времени было предостаточно – хоть отбавляй! Её было так много, что разрешённая до поры до времени их террористическая Партия исламского возрождения под флагом ислама активно исповедовала и пропагандировала идеи терроризма и экстремизма, […]

Вчитываясь в книги известных чекистов, виртуозов эпистолярного жанра: Н.Валишева «Чекистские были» и А.Нальского «В горах Восточной Бухары», автор этих строк никак не ожидал, что найдет столько аналогов между современной исламизацией общества и басмаческим движением. Эти общности условно можно разделит на этнические, психологические, мировоззренческие, местнические и экстремистские факторы. Они в совокупности составляют общую картину опасной тенденции […]

Паймони зиддимиллӣ, ки гурӯҳҳои зид ва ҳатто аз нуқтаи назари идеявӣ душманро дар зери чатри худ гӯё ба ҳам овардааст, саробе ва ҳубобе беш нест. Ин гуна эътилофҳо як фиреби назаранд ва наметавонанд, ба ҷузъ арбадаву ҳамоқатнигорӣ дар ғарибӣ кори бикунад. Омили шикананда, ин нафспарастӣ ва пойбандӣ ба зару зевароти дунёи раҳбаракҳои ин эътилоф аст.

Дар шаҳри Кёлн овоза шудааст, ки 2 нафар бо ҳам суҳбати телефонӣ доштанд ва онро “ҷаласа” номгузорӣ кардаанд. Яке аз ин ҳамсуҳбатон Ҳусейн Ашӯров, фаъоли сиёсии Г24:8=3 мебошад. Ҳусейн Ашӯровро аз дер боз мешиносам. Ӯ парвардаи мадрасаи динӣ, ба мавъизагӯӣ ва ёвасароӣ шавқу рағбати калон дорад.

Аз хондани сарсатри аввали «тавба»-и пири салафиҳои минтақа Муҳаммадиқболи Садриддин, ки дар шабакаҳои иҷтимоӣ бо лақаби «писарандари дурӯғгуён» ном баровардааст, то андозае шод шудем. Вале бо мутоилаи сарсатри дуюм, рӯъёҳо аз гумроҳии ин салафӣ рафтанд. Ҳеҷ гап не, дари тавба боз аст ва боз орзу дорем, ки бо дарки иштибоҳот ва хатогиҳои худ, ҳатман дар […]